Чернобылдагы куткаруу иштерине катышкандардын бири,Санкт-Петербург шаарынын тургуну Александр Великин соңку жыйырма жыл ичинде экологиялык кыймылдардын жигери түгөнгөнүн, алар менен азыркы бийликтер таптакыр эсептешпей калганын белгиледи. Великин “жашылдар кыймылы стабилдүү режим түзүлүп, адамдардын көпчүлүгү келечегине ишенимдүү карап, кенен-чонон камсыз болгон,бир тиштем нандын же ден соолугуна керектүү бир тоголок дарынын кайгысын тартпай, бейгам жашаган өлкөлөрдө гана күчтүү болоруна” көзү жетти. Россия азырынча мындай абалга жете элек. Жадакалса Чернобылдын кесепетин жойгонго катышып,анын кутулбас куясына калган адамдар да медициналык жактан жетиштүү жардам албаган учурлар арбын.

Украиндагы жагдай деле жакшы эмес. Ал эми Белоруссияда болсо экологиялык активисттерге Лукашенконун режими “эл бузарлардай” карап, куугунтуктап турат. “Каттоодон өтүүнүн өзү тозок, - дейт жергиликтүү “Екадом” кыймылынын мүчөсү Катерина Гончарова. – Ошого карабастан экологиялык уюмдар эптеп жашап жатат. Анткени калк арасында бу маселеге кантсе да кызыккандар көп”.

Казакстандагы “Табигат” кыймылынын лидери Мелс Элесүзов өлкөдө бул чөйрөдө көңүл бурууну талап кылган көп маселелер бар экенин айтып, алардын ичинде өзгөчө Каспийдин, Аралдын, Балхаштын, Семейдеги жана башка жерлердеги полигондордун проблемаларын атап өттү. “Өкмөткө көп эле сунуштарды бердик, бирок аларга кулак каккан эч ким болгон жок. Өкмөт азыр экономиканы көтөрөбүз, мунай өндүрөбүз, аны сатабыз дегенден башкага көңүл бурбайт. Аз жылдан соң өкмөткө экология да кереги жок болуп калышы мүмкүн”, - дейт Элесүзов.